तापे वैशाखाचे उन्हं
तण वेचून काढलं
नांगरट झाली सुरू
सारी फोडली ढेकळं
येता वळीव धावून
ढेकळांचा फुले श्‍वास
पाणी भुईत शिरता
भळींचे सुटती पाश
अशी चाले मशागत
भर तापल्या उन्हात
मग रोजच्या कष्टाने
राही घाम निथळंत
--
लागे मृगाची चाहूल
माती लोण्यावाणी मऊ
पेरणीच्या तयारीत
बीज हातामंदी ठेवू
ठेवणीतलं निघालं
पेव फोडून काढलं
उगवण्या नवं कोंभ
मन भुईचं फुललं
चार थेंबही मृगाचे
किती सुखावून जाती
उन्हातले तेव्हा सारे
कष्ट विसरून जाती
बीज घेऊन भुईने
आत खोल रुजवलं
हुलकावणी मृगाची
तिचं मन तरसलं
भुई धावे ओढ्याकडं
थेंब थेंब पाण्यासाठी
कोरडेच पाण्याविना
काठ ओढ्याचे
---------------------
प्रकाश रामचंद्र क्षीरसागर